السيد ابن طاووس ( مترجم : نجفى )
26
التشريف بالمنن في التعريف بالفتن ( الملاحم والفتن في ظهور الغائب المنتظر ( ع ) ) ( فتنه و آشوبهاى آخر الزمان ) ( فارسى )
آن هم مخفى شد ، پس از آن ستارهاى كه صاف و روشن نبود از طرف راست قبلهء شام طلوع كرد كه شعلهء آن از طرف قبله تا آجرهاى ارمينه بود من شرح آن ستاره را براى شيخ سال خورده و ضعيفى كه در نزد ما بود نقل كردم او گفت : اين ستارهء منتظر نيست . وليد گويد : در چند سال اخيرى كه از عمر ابو جعفر باقى بود ستارهاى را ديدم كه در مدت يك ساعت از شب بطورى دو طرف آن بهم رسيده كه نظير طوق شد . [ علامتهاى منقرض شدن سلطنت بنى عباس ] ( باب شصت و يكم : ) كعب الاحبار گويد : علامت انقطاع خلافت بنى عباس آن قرمزى است كه در وسط آسمان ظاهر مىشود و آن ستارهاى كه از طرف مشرق طلوع مىكند و چون ماه شب چهارده نورانى خواهد بود و بعدا آن قرمزى بر طرف مىشود وليد گويد : از كعب به من رسيده كه گفت : قحطى در مشرق و بلائى در مغرب و قرمزى در جوّ پيدا مىشود و موتى از طرف قبله انتشار پيدا مىكند . [ ستارهاى كه از مشرق طلوع مىكند و چون شاخى منحنى مىشود ] ( باب شصت و دوم : ) جابر جعفى از ابو جعفر روايت كرده كه گفت : موقعى كه بنى عباس بخراسان برسند ستارهاى از مشرق در نزديكى ( ذو شفا ) طلوع مىكند و آن اول ستارهاى بود كه طلوع كرد و خدا بغرق و هلاكت قوم نوح امر كرد . و در آن وقتى كه حضرت ابراهيم را در آتش انداختند آن ستاره نيز طلوع كرد و آن موقعى كه خدا فرعون و ياران او را هلاك كرد آن ستاره نيز طالع شد . و يكى از مواقعى كه آن ستاره طلوع كرد وقتى بود كه حضرت يحيى بن زكريا عليه السّلام را كشتند .